Zasoby naturalne to organiczne (flora, fauna, gleby) i nieorganiczne (atmosfera, wody, minerały) elementy przyrody wykorzystywane przez człowieka w procesie produkcji i konsumpcji. Dzieli się je na odnawialne (wody, gleby, świat roślinny i zwierzęcy) oraz nieodnawialne (surowce mineralne). Wraz z postępującą w Azji degradacją środowiska i zachwianiem równowagi ekologicznej doszło do znacznego wydłużenia czasu odnawialności zasobów. Największy niepokój budzi wyczerpywanie się złóż nieodnawialnych, w tym paliw kopalnych stanowiących podstawę rozwoju gospodarczego. W przeszłości eksploatację bogactw azjatyckich rozpoczynano od złóż najbogatszych, najłatwiej dostępnych, a ich wyczerpanie skłaniało do sięgania po uboższe. Konieczne stało się zastosowanie nowych, nierzadko kosztownych technologii, czego efektem był wzrost cen wydobywanych surowców. Poszukiwanie nowych złóż oznacza zaangażowanie ogromnych środków finansowych, na co mogą sobie pozwolić tylko najbogatsze kraje azjatyckie, dlatego wiele zasobów pozostaje nieodkrytych.