Zasoby wodne na kontynencie azjatyckim wystarczyłyby na zaspokojenie potrzeb całej populacji, jednak ich nierównomierne rozmieszczenie sprawia, że w wielu krajach zaopatrzenie w wodę stanowi ogromny problem. Ze względu na duże zasoby wodne Azji Wschodniej oraz zajęcie ponad 30% powierzchni przez tereny górskie bogactwo energetyczne rzek jest znaczne (np. w samych Chinach około 580 min KW). W syberyjskiej i centralnej części Azji wykorzystywanie energii wód płynących także ma duże znaczenie - stąd istnienie wielkich elektrowni wodnych: turuchanskiej na rzece Dolna Tunguszka, krasnojarskiej na Jeniseju. brackiej na Angarze. Nurek na rzece Wachsz oraz na górnym Jeniseju (w przełomie przez Sajany Zachodnie) i Lenie. Najważniejszą rzeką Indochin jest Mekong (szerokość 2 km), którego potencjał hydroenergetyczny w samej tylko Kambodży ocenia się na 3600 MW. Głównymi rzekami Azji Południowo-Wschodniej są Indus (3180 km) oraz Ganges (2700 km). Rzeki Indii i Pakistanu mają znaczny potencjał hydroenergetyczny - 28 min KW, jest on jednak wykorzystywany w niewielkim stopniu.